معرفی کتاب به مناسبت سالروز رحلت امام(ره)

آدم شدن چه مشکل!

امام خمینی (ره)، همان گونه که یک رهبر بزرگ سیاسی و جلودار یک انقلاب اجتماعیِ عظیم بود، در مقامات عرفان و سلوک الی الله نیز، با شهپر ایثار و تزکیه نفس، از انانیتها و خودپرستیهای رایج آحاد انسانی عبور کرده و به مراتب والایی دست پیدا کرده بود. جدای از سیره الهی او که منشورِ قیام لله و آیینه تمامنمای یک عبد صالحِ وارسته بود، آثار قلمی ایشان نیز همین مدعا را تایید و تقویت میکند. امام راحل، که سالیانی را در مقام تحصیل و نظر، توانسته بود عرفان و حکمت الهی را نزد بزرگانی چون میرزا محمدعلی شاهآبادی فرا بگیرد، در عرصه عرفان عملی هم با هدایت استاد، و پشتکار نفسِ نفیس خود، پلکانِ ملاقات تا خدا را نیز طی کرده بود. آثاری چون شرح بر فصوص الحکم و مفاتیح الغیب، سرالصلوه، آداب نماز، شرح دعای سحر، چهل حدیث و تفسیر حدیث جنود عقل و جهل، در کنار نامههای عرفانی باقیمانده از ایشان خطاب به شاگردان و وابستگانش، آکنده از وصایا، رهنمودها، تبیینها و ظرایف دقیق عرفانی است. این کتابها، نه تنها به عنوان آثار قلمیِ ماندگار و سودمند برای محققان، که خود بهسانِ یک مربی اخلاق عمل میکنند که نفسِ سر و کارداشتن با آنها، مخاطبان مستعد را دگرگون و بیدار میکند.

با این حال، شاید باشند کسانی که از روی تنبلی یا هر دلیل دیگری، مجال رجوع به اصل آثار امام را از خود دریغ کنند. برای این افراد، احتمالا مطالعه گزیدهای خوب و منظم از این بخش از آثار امام میتواند راهگشا و اشتیاقآفرین باشد. کتاب «آدم شدن چه مشکل»، که به کوشش سیدحسین هوشیسادات و در چهار فصل از سوی انتشارات نارگل منتشر شده است، مخاطبان گرامی را با مقدمات و مهمات سلوک الی الله و تخلق به مکارم اخلاق الهی، از دید حضرت امام آشنا میکند. این گزیدهی نافع، مطمئنا میتواند دیباچهی آشنایی خواننده را با نصایح ارزشمند امام فراهم کند و مقدمهای برای رجوع به اصل آثار امام عظیم الشان باشد.

* بخشی از کتاب:

[تاثیر معاشرتها در سلوک]

از وصیت ها[ی ] من که در آستان مرگ، و نفس های آخر را می کشم به تو که از نعمت جوانی برخورداری، آن است که معاشران خود و دوستان خویش را از اشخاص وارسته و متعهد و متوجّه به معنویّات و آنانکه به حبّ دنیا و زخارف آن گرایش ندارند و از مال و منال به اندازه کفایت و حدّ متعارف پا بیرون نمی گذارند و مجالس و محافلشان آلوده به گناه نیست و از اخلاق کریمه برخوردارند، انتخاب کن که تاثیر معاشرت در دو طرف صلاح و فساد اجتنابناپذیر است، و سعی کن از مجالسی که انسان را از یاد خدا غافل می کند پرهیز نمایی که با خو گرفتن به این مجالس ممکن است از انسان سلب توفیق شود، که خود مصیبتی است جبران ناپذیر.